Mostrando entradas con la etiqueta eduardo baamonde. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta eduardo baamonde. Mostrar todas las entradas

miércoles, 2 de octubre de 2013

Baixamar en Lordelo (O Grove) (130x97) (IX-2013)

A luz que se atopa no barrio de Lordelo (O Grove) é moi semellante á que gozamos en San Tomé, por iso é un dos meus recantos preferidos desa vila.

lunes, 2 de septiembre de 2013

viernes, 12 de julio de 2013

jueves, 4 de julio de 2013

Sesión de acuarela al aire libre en Cambados (VII-2013)


Josebe Arrillaga gravou esta sesión de acuarela ao aire libre polas rúas de San Tomé. Agardo que vos animedes a debuxar os fermosos recantos que temos no Salnés.

lunes, 17 de junio de 2013

San Martiño de Agudelo (Barro)

Onte comencei cunha tranquila e prometedora xornada de pintura ao aire libre aproveitando a fermosa imaxe que ofrece esta capela que conserva un ábside do século XII. Mágoa que a aparición da intempestiva choiva botara abaixo ás miñas expectativas.

lunes, 3 de junio de 2013

Paseo de San Tomé no solpor (3-VI-2013)

Por fin un verdadeiro día de primavera: sol, brisa suave, un mar fantástico e as últimas luces do día nun dos meus recantos preferidos de Cambados.


sábado, 1 de junio de 2013

Agardando turno na barbería Fariña

Calquer lugar é bo para debuxar o que atopas ao teu redor. Nesta primavera, que segue dando tan poucas oportunidades para saír á rúa, tiven que botar man dos interiores, salas de espera, mercados, aulas, etc. par facer apuntes.

lunes, 27 de mayo de 2013

Kiosco na Rúa das Rodas (V-2013)

Cun inverno tan desapacible -por non escribir outras cousas- como o que aínda soportamos, faise difícil saír a debuxar por Cambados adiante, pero tan pronto como sae un día un pouco bo resulta moi agradable pasear na bicileta e sentarse a debuxar algún recanto da nosa vila como este.

miércoles, 23 de enero de 2013

150º aniversario da publicación de "Cantares gallegos"


Neste ano celebramos o 150º aniversario da publicación de "Cantares gallegos", o primeiro gran poemario de Rosalía de Castro  A pasada fin de semana aproveitei o frío e a choiva para relelo . Nada que ver co pouso que me deixara fai tantos anos que nin me lembro. Aínda que voltei a ler esporádicamente algún poema, nunca tiven tan claro que se trata dunha escritora moito máis moderna -quizáis, debería decir actual-, sensible, instruida e viaxeira, polo menos de alma, do que imaxinaba. Por iso a represento máis xoven e fermosa do que aparece nesa popular imaxe que tanto serve para un festival poético como para unha marca de empanadas de lamprea.