Mostrando entradas con la etiqueta Salnés. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Salnés. Mostrar todas las entradas

jueves, 7 de marzo de 2013

O SALNES QUERE ATRAER O PUXANTE TURISMO RUSO






Mancomunidade do Salnés continúa adiante ca súa cruzada de intentar espertar o interese dos turistas rusos pola comarca da Arousa.


Esta pretensión é absolutamente interesada posto que, hoxe por hoxe, Rusia é un dos países emerxentes cuxos cidadáns gustan de gastar en viaxar e, amais, caracterízanse por ser un cliente culto, respectuoso e xeneroso e ostentoso nos gastos e cas propinas. Calcúlase que cada visitante ruso gasta diariamente ata oito veces máis que calquera outro turista; co que os rusos son cada día máis obxecto de desexo de calquera touroperador e o Salnés non ía a ser menos.
 De feito representantes da Mancomunidade do Salnés reuníronse onte en Madrid co embaixador de Rusia en España para coñecer de primeira man o grao de coñecemento que os soviéticos teñen das Rías Baixas. O diplomático confesou que esta comarca a penas é coñecida no seu país, porén que tiña un gran potencial para cautivar ós seus compatriotas.

O propio embaixador Korchaguin comprometeu a súa visita ó Salnés nos vindeiros seis meses xunto cunha comitiva do seu departamento. Aquí afondarán sobre o terreo o seu coñecemento sobre as Rías Baixas para poder transmitírllelo a súa vez ós touroperadores do seu país. Trátase de transmitir as ventaxes competitivas do Salnés por medio dos vieiros profesionais, evitando as grandes campañas nos medios de comunicación masivos.

Namentres os rusos non chegan, as expectativas do sector terciario nas Rías Baixas son moi malas malia a inminente chegada da Semana Santa. A capacidade económica do mercado local é paupérrima e os visitantes lusos parecen non estar pola labor de formalizar reservas no Salnés polo de agora.
O EMBAIXADOR RUSO KORCHAGUIN

Así as cousas, a solución pasa por dinamizar a afluencia do turismo internacional co que impera buscar unha pronta solución á atomización do sistema aeroportuario galego. Amais de reclamar un aeroporto único, os alcaldes do Salnés e os hostaleiros piden tamén un novo pulo á programación do vóos directos a Galicia a prezos competitivos. De iso dependen a continuidade duns 300 hoteis e outros tantos restaurantes das Rías Baixas e os postos de emprego directos e indirectos que xeran.


lunes, 21 de enero de 2013

Exposición colectiva CONEXIÓNS en Vilagarcía




A asociación cultural HABELAS preparou unha exposición colectiva denominada CONEXIÓNS que se inaugurará o vindeiro venres 25 de Xaneiro ás oito e media da tarde. Será na Sala Rivas Briones da Rúa Alcalde Rei Daviña. A exposición é multidisciplinar, acollendo mostra de pintura, de fotografía, escultura, miniaturas, deseño ou curtametraxes. 

Participa xente da comarca, en concreto algunhas persoas con relación con Cambados, como Iria Ribadomar, Markos Horro, Noelia Toledano ou Xurxo Durán (seguro que se nos queda algún atrás). No cartel podedes ver todos os participantes, en total son 29 nas seis disciplinas que abarca a exposición.

lunes, 10 de diciembre de 2012

A propósito del cierre de Conservas "Cuca" (Completo)



   Aún hoy recuerdo la primera vez que me conecté a internet. Fue en la oficina de mi padre hace ya unos cuantos años, y todo contento imprimía desde el ordenador una foto de Michael Jordan de la web de Chicago Bulls. Me parecía algo mágico. Aquello de poder encontrar lo que quisiera a golpe de click era algo que no podía ser de este planeta. También recuerdo pasarme algún sábado con el biólogo de la empresa, jugando y haciendo túneles con canutillos de cartón para los ratones de laboratorio, los cuales acabarían por sufrir el cruel destino de ser los primeros en probar todos los componentes de las conservas, por el bien de nuestra salud claro. Sin duda, unos héroes a los que no les reconocemos el mérito. Pienso en el día en que me colé en la sala donde un par de señoras hacían en unas cubas la salsa que llevarían las zamburiñas o mejillones en las latas durante una visita guiada sin que se enterase la pobre encargada de enseñarnos el proceso de fabricación artesanal de la conserva a mi y a otros tantos curiosos o turistas, y, muy amablemente, me ofrecieron un trozo de pan, con lo que me puse a "hacer sopas" allí mientras charlaba con ellas. De todo esto evidentemente mi padre no se habrá enterado todavía.  Me hace gracia recordar con la cara que me miraba la gente cuando me pasaba por las oficinas y escuchaba "es el hijo del de administración". O la forma de saludarme de uno de los jefes de la oficina por primera vez, tan altivo y prepotente que yo, en mis inocentes 13 años, me dieron ganas de pegarle una patada en esa zona tan sensible que tenemos los del género masculino. También recordaré siempre llamar por teléfono preguntando por mi padre y siempre se daban dos situaciones. La primera, que la telefonista me conociese y me empezase a preguntar que tal me iba en el colegio o instituto, o, en segundo lugar, que no me conociese y dijese que mi padre estaba ocupado o en una reunión. Yo, en este segundo caso insistía y le decía quien era, entonces normalmente me pedían disculpas. Como olvidarme también del hilo telefónico en espera, una música que con el paso del tiempo cambiaron creo que un par de veces, una de esas melodías de ascensor, pero que al final acabé por querer que mi padre tardase en coger el teléfono, porque nunca sabía como terminaba dicha cancioncita. Seguro que era una melodía en bucle. O no. Ya no lo sabré.

sábado, 1 de septiembre de 2012

Ludovico Einaudi - Islands

   Con más prisa que otra cosa por motivos académicos, me gustaría hacer una breve reseña de un disco que cayó en mis manos hace ahora cosa de unos cinco meses, "Islands" del compositor minimalista italiano Ludovico Einaudi. He de decir que si decidí aprender a tocar algo en un piano fue gracias a este compositor del que algún día con mas tiempo haré un post bien extenso sobre su obra, ya que además de los doce discos de estudio que tiene ha participado en películas componiendo las correspondientes bandas sonoras, anuncios de televisión, campañas deportivas e innumerables colaboraciones con otros artistas de diversos ámbitos musicales, entre música experimental, DJ´s, música africana, etc...

   Este disco se presenta no como algo original, sino como un recopilatorio realizado por el mismo de las canciones que más han marcado su trayectoria. En este doble CD nos encontraremos con 27 composiciones para piano, para piano y cello entre otras combinaciones, pero siempre teniendo el instrumento de tecla como principal protagonista.

   En el primero de los discos empieza con la que para mí a sido la composición que más me ha marcado de este autor, I Giorni, una pieza que en principio puede parecer muy simple a la hora de ser interpretada, pero conlleva un control importante del pedal apagador del piano, con el que juega para darle diferentes matices de intensidad a todo el tema. El disco continua repasando diferentes temas desde los primeros discos hasta los más actuales, pasando por verdaderas joyas del minimalismo ambiental (así lo encuadran los musicólogos expertos), como pueden ser Berlin Song o Dietro Casa, así como Primavera o Nuvole Biache, éxitos que lo han encumbrado en el mundo de la música como un exponente de la composición minimalista.

   En el segundo de los CD´s nos encontraremos con sus temas con más vertientes experimentales, donde ya aparecen otros instrumentos además del piano, sonidos ambientales, muchas veces llevados a cabo por DJ´s con los que el autor italiano trabaja, como es el caso de Lady Labyrinth, donde mezcla sonidos más electrónicos y música de ambiente. También, como menciono líneas arriba, aparece en esta segunda parte del recopilatorio temas como Eros, donde nos encontraremos con música del mismo tipo, ambiental, pero ya con partes compuestas para violines y cellos, además de otros acompañamientos para orquesta.

   Vuelvo a decir que por falta de tiempo no he podido extenderme más sobre este autor, pero prometido queda el volver sobre su obra y dar más detalles de su trabajo a todos aquellos que quieran profundizar un poco más en este estilo de música relajada, llena de matices que se pueden apreciar escuchándola con calma y de forma sosegada. Pero para ir abriendo boca os dejo la recomendación de este disco a todos aquellos que no lo conozcáis, os sorprenderá, para bien o para mal, como todo, pero lo hará. A mi me hizo comprarme un piano ;)

                                                                                  Un saludo, Rubi_Ly, de Outro Bridge